Geestelijke Gezondheid Blog - kalmerend behandelingsoverzicht

Obama en Hillary Support Screening en het Met medicijnen behandelen Moeders

Ann Shibler
JBS
13 maart, 2008

Hier is een andere fabelachtig knappe manier voor de overheid om meer mensen te hebben die in zijn koppelingen door een nationaal onderzoeksprogramma worden getrokken, dit keer dat zich op post-partum depressie concentreert. En het wordt gebracht aan u door de zeer bezige en liberale Senator Robert Menendez, (NJ), en door Senatoren Hillary Clinton en Barack Obama gecosponsord.

Geïntroduceerdd in Mei 2007, en weldra ondergebracht in het Comité voor Gezondheid, Onderwijs, Arbeid, en Pensioenen, zou S. 1375 de impuls verstrekken en de fondsen noodzakelijk om een programma in te stellen dat verwijzing zou bevorderen van moeder-aan-zijn en nieuwe mamma's door verpleegsters, artsen en vroedvrouwen aan „geestelijke gezondheidszorgspecialisten“ als zij om het even welke tekens van „stemmingswanorde tentoonstellen,“ zelfs als het tijdens de zwangerschap is.

De rekening is een bittere pil, maar zijn taal is unsurprisingly met een suikerlaagje bedekt:

Een rekening om ervoor te zorgen dat de nieuwe moeders en hun families over postpartum depressie worden opgeleid, voor symptomen, onderzocht en de essentiële diensten, en aangeboden om onderzoek bij de Nationale Instituten van Gezondheid te verhogen naar postpartum depressie.

Het gebruik van selectieve serotonine reuptake inhibitors (SSRIs), een klasse van kalmeringsmiddelen - d.w.z., psychotrope drugs - als deel van het de „essentiële diensten“ programma worden geadviseerd en worden beheerd.

De doeltreffendheid van SSRIs dat Prozac, Zoloft, Lexapro omvat is, enz., gevraagd. Er zijn ook zorgen over bijwerkingen van de drugs geweest die tot hevig gedrag leiden.

Het meeste SSRIs draagt zwarte dooswaarschuwingen voor „zelfmoord“ als bijwerking, of zelfs „moorddadige ideatie.“ Duidelijk kon de echte fysieke en geestelijke schade in ongeboren ontwikkelende babys voorkomen als hun moeders tot het nemen van deze gevaarlijke, verslavende, en onvoorspelbare drugs, om nog te zwijgen van aan de moeders zelf worden gedwongen.

Een populair advies onder medische caregivers deze dagen is dat de „post-partum stemmingswanorde“ een teken van een onderliggende biochemische onevenwichtigheid is, zodat moet het antwoord drugs zijn. Maar vele vrouwen melden het krijgen door hun echte post-partum depressie met de liefde, de hulp, en de steun van familie en vrienden, en alternatieve methodes. Sommigen hebben alternatieven (rol neer tegen het eind) aan het behandelen van post-partum depressie ontdekt die bes zo eenvoudig zoals dieetveranderingen, supplementen, of oefening kan.

De relatieve doeltreffendheid van drugbehandelingen voor post-partum depressie of voor een andere medische voorwaarde is niet werkelijk het punt, nochtans. De echte kwestie is federale betrokkenheid. Een cursus van behandeling zou een geïndividualiseerde regeling moeten zijn die door arts-geduldig overleg wordt gevormd. De federale overheid zou niet, gezien het potentieel moeten worden geïmpliceerdz dat de Grote lobbyisten Pharma een programma, zoals voorgesteld goed zouden kunnen wensen, omdat het zou leiden tot winstgevende verkoop.

Niet is de inhoud met „geestelijke gezondheids“ onderzoeken voor schoolkinderen en militaire veteranen die echte en permanente gevolgen hebben, nu van plan grote overheid om in de uterus eveneens binnen te dringen.