22 Nov.

Bent u Bereid Gelukkig te zijn?

Klaar Gelukkig te zijn?

Aangezien het blijkt, ben ik blijkbaar niet bereid gelukkig te zijn. Een paarweken geleden zat ik in mijn spreekkamer die een andere schreeuwende punt heeft, klagend had ik mijn sprong, verloren vond niet ik om het even welke verlaten veerkracht had. Wij hadden een minieme benoeming 10, zodat in al billijkheid aan hem, was het niet als ik kon in enig groot detail over het feit dat krijgen mijn echtgenoot 11 maanden overtollig werd gemaakt geleden, ben ik in alle betekenissen van het woord „IT gal, zijn de financiële zorgen drukkend als een 10.000 pondgewicht op mijn keel, is mijn werk zwaar en ik had teveel op mijn plaat, werd ik onlangs in het ziekenhuis opgenomen met een hartschrik en complicaties van mijn schildklierziekte, en definitieve kickers, mijn 16 éénjarigendochter beslisten een één maandvakantie in vervreemding, en met de steun van andere familieleden te draaien, creëren wat zeker is te zijn, één meer familie `disaster'.

In ontbreken van het luisteren aan die lange litanie van factoren `- wat mijn arts was schrijft me een voorschrift… voor Celexa, kalmerend deed. Slapend niet? Niet hongerig? Kan niet me concentreren? De hele tijd het schreeuwen? Hier is een pil. Ik schreeuwde nog toen hij het voorschrift aan me overhandigde, en alhoewel ik wist ik niet contant geld `cheque hoe dan ook nam ik het. Toen ik in de auto met mijn echtgenoot kreeg, vertelde ik hem over het voorschrift en wij bekeken elkaar voor een paar ogenblikken en gingen… nahhhhh.

Alvorens ik in een ditribe over overschot het voorschrijven van kalmeringsmiddelen, vooral aan vrouwen - I- voorwoord dit door te zeggen lanceer, heb ik niets tegen kalmeringsmiddelen. Zij helpen vele mensen, die hen echt nodig hebben en voor wie, zonder hen, de levenskwaliteit beduidend zou gecompromitteerd worden. Er zijn tijden wanneer de kalmeringsmiddelen het right antwoord `zijn, maar voor me, is dit geen één van die tijden. Ik niet maar waarom kon is mijn Dr. benieuwd doorbracht zelfs één minuut niet besprekend bewezen antidrugalternatieven zoals oefening, het adviseren, voedingstherapie, of meditatie om mijn duidelijke emotionele nood, eerder dan het krabbelen van een voorschrift voor kalmerend te steunen helpen? Een terecht cynische vriend wees erop dat Dr. geen terugslag `voor het adviseren verwijzingen ontvangt maar zij doen voor het uitgeven van voorschriften. Ik weet niet of was dat de motivatie van mijn Dr., maar het punt maakte goed.

Zo, ik vroegen, als ik 100 mensen van de straat moest trekken die door de zelfde dingen gingen ik was, hoeveel zich van hen zouden schreeuwen in de bureaus van hun Dr. (of de supermarkt, de auto, de douche, en slaapkamer)? Ik ben vrij zeker de meesten van hen over het zelfde zouden gaan als ik ben. Dit betekent hoe ik vind geen resultaat van wat biochemische imbalance `in mijn hersenen is. Het betekent het probleem plaats is, en ik sommige weg moet vinden om de situaties te veranderen zodat kan me ik beter voelen.

Na wat snel onderzoek naar Internet over mijn voorschrift dat ik, nemend een pil heb gerealiseerd terwijl alles voortzet de zelfde manier niet gaat me, enkel aantal gelukkiger maken, met het risico van een gehele bos van bijwerkingen die ik werkelijk niet op tijd nodig heb op dit punt; buik pijn, agitatie, bezorgdheid, diarree, slaperigheid, droge mond, moeheid, impotentie, indigestie, slapeloosheid, verlies van eetlust, misselijkheid, pijnlijke menstruatie, ademhalingskanaalbesmetting, sinus of neusontsteking, zweten, trilling, die enz. braken.

Nu ben ik droevig, maar ik heb genoeg het gaan, zonder om het even welk van die problemen te riskeren!

Ik voel voor mijn Dr., dat een vrij goede kerel is. Hij trof sommige agressieve maatregelen rond mijn schildklierziekte en hartschrik en duidelijk kan hij me geen voorschrift voor schrijven:

- baan voor echtgenoot
- geld uit toenemende schuld te krijgen
- een persoonlijke het levensmedewerker om sommige van mijn verslapping op te nemen
- een behandeling voor mijn schildklierziekte
- een vermindering van mijn het werkspanning
- een moeilijke situatie voor een vervreemde familie
- of terugkerend mijn 16 éénjarigendochter, huis, waar zij behoort

Hij deed wat hij kon doen. Hij schreef een voorschrift voor kalmerend, adviseerde me om twee weken te verwijderen uit het werk en mijn promotieschildkliermedicijn te laten binnen schoppen.

Ik heb een steunende werkgever en een groot team en ik vergde weg die twee weken. Ik verkoos ook om in de zon een beetje te zitten, aan het ontspannen van muziek te luisteren, een weinig te mediteren, en te ademen. Ik heb zijn raad, buiten het kalmerende deel, gevolgd en verondersteld wat? Ik voel me beter een beetje. Niets is beduidend veranderd, maar ik voel meer gerust, en bijna bereid om wat meer het levensveranderingen aan te pakken die me zullen steunen om beter te leiden wat ongetwijfeld is, een werkelijk zware tijd.

Er is een toegevoegde bonus voor me, in mijn situatie, dat door niet onderaan de kalmerende weg te reizen is gekomen. Ik voel sterker, meer geschikt, veerkrachtiger en overtuigd dat ik keuzen kan maken die me om zich zullen steunen beter te voelen. Keuzen die medicijn en geen bijwerkingen impliceren.

Misschien ben ik bereid om zich beter na allen te voelen.

[Aangaande: Gepost van mijn WrongSide Vox blog, het Posten toestemming dat aan Kathleen Show wordt gegeven, het Voorschrift van de Preventie niet]

Verlaat een Antwoord